Un  cuore che batte, la voce della madre.     Mia madre  parlava in dialetto. Anche dopo, nel dormiveglia  beato  della  sazietà,   era  il dialetto  che  mi cullava. Il dialetto è lingua parlata, più  dolce  e musicale  di qualsiasi lingua scritta. Con tutti i suoi limiti, sembra fatto apposta per la poesia.        E' la prima musica che ho ascoltato. Questo è il senso.


PONGOLINI GIUSEPPE                                                                 e-mail:     gpongolini@yahoo.it

 

 

 

ANCA ALURA ERA SIRA

Musica d'la me infansia
lengua parlèda dai mì,
a son ferom là in fonda,
....par sempar???

Anca alura era sira,
al fogh quèsi smors,
me nonn ca'l durmiva.
In d'un mument jò capì
chl'era inutil cridèr
parché nson am sintiva.

 

   
   
     

 

AMUR

Novli in ciel chme cavai cà galopa,,, 
e che infonda,;:?
Un tanf ad solitudine cal ta taca in gula.
Aiut ! Aiutim ! Aiut ! Aiuuuut !
Tot i telèfunen e 'nson cà sculta.
Tot i coren a l'orba,
can da trifola par sempar.
E omen ad plastica i s'acopien 
cun dòni riflesi in dal spèc,
e nasa di garsòn
cà garom 
in nà quèlca manera 
da amèr.

 

 
 

 

 

RAGASA DA J'OC CA' PLACA L'ARSURA

At piantarò j'ongi propria al centar dal cor,
bramarò la tò chèrna strasèda chm'i dent,
inseguirò la tò ombra ind'un ciel sensa stèli.
I tò fianch i saran la me cà.
E sarò in pace chm'i begh cà beva i me oc,
e sarò pianta e muntagna,
e sarò blèsa,
e sarò....

 

 

 

 

 

 

QUATAR CHERTI

Quatar chèrti i man vèrt una porta, 
jò rubè la ricèta a na strega
incuntrèda par chès a la fera,
quatar chèrti i man vèrt una porta,
quatar chèrti; e la voja ad carèsi.
Am son fat una quèrta ad tlagnèri
e  nà scuffia cusida chm'al stèli.
Ma stendi in dal fen ch'imbarièga,
ma stendi ind'là pulvra dal strèdi,
a smorsi la lonha
e m'mèt a sugnèr.

 

AVENTURA

Am son mes in strèda!
Sensa saver al parché, 
e sensa roda da scorta.
Am son mes in strèda, 
e son rivè in dù ghe i leon.
La musica la ma vèrt al gambi 
e jo sughè a chèrti cun Dio.
Sa pasì davanti a la me cà
parlì sot vusa,
a son in dù ghe i leon,
sensa la roda da scorta.
In scandalusa libartè.

 

 

 

 

SAN SGOND

Al buregh longh l'era 'l fèudo
la piasa d'là roca al camp ad bataglia.
Son partì par la vità cun la sfrombla in sacosa
facia sbargnifa, nagh'nera pra nson.
Quj ad'la ciesa jeren fighètì
nuetr'ad la roca a ghèvom pù fam
patati in di brès, n'anguria rubèda
szamò d'alura ass'sèvom rangèr.
Bangonha, Minen: serov bèli cme 'l sul
 "spurcacion" ma dzevov "al digh a tò mèdra !"
E Ivo la guèrdia, che man pesanti cal'ghèva
Tamagno, l'Idonia, des franch al gelato,
Bardan, la Fiurita, Nino al curdèr,
tot'inturna a la roca, chl'era al centar dal mond.
Sgunden lèdr'e asasen, ma S.Sgond le par sempar.
Al ragasi però, nagh'carseven mia al tèti
par lur l'era un drama
i sburlev'in avanti fin'à mucièr la scogliosi
mo.... gnenta da fèr.
Pasensia,
mia tot le parfèt.
Sgunden brota rasa, quanti volti is l'han dit
forsi le vera, ma S.Sgond le par sempar
 e la piasa d'là roca, sempr'al centar dal mond.

 

                           OC AD RAGASA

                           Oc ad ragasa innamurèda
                           oc chi pèrlen ad musica
                           chi vulen, farfali beati,
                           che quand'at'jincontri
                           it gropn'al budèli.
                           Oc cme funtani
                           sens'acqua però
                           prufond
                           e là in fonda
                           nà putenha cà crida
                           cà ciama papà.

 

 

     HO GUARDATO IL SOLE

     Ho guardato in faccia il sole
     senza pudore.
     Ho guardato morire il padre
     senza dolore.
     Ho viaggiato per anime deserte
     col solo bagaglio a mano,
     chissà se mi avete visto passare,
     bastardo, rinsecchito, 
     randagio dall'alito cattivo.
     Ho guardato in faccia il sole
     una rossa sera d'estate,
     piano è venuta la notte
     senza rumore. 

 

 

 

 

DOGNI TANT SOTA SIRA


Dogni tant sotà sira
a tradiment am sèlt'ados la malincunia
e mà scapa pensè a la morta
e a dopa.

Quanda serov picenhi
slunghèva la man par fèr nà carèsa
e v'dèva un psigot,
costo v'ho insgnè.
Quanta tristèsa e che mister le la vita.
Adesa, da le e le ne ura cà vaga.
Mà si trop'impurtanti,
anca dad'là catrò la manera da stèrov d'aturna,
bisogna ch'là cata!
Alura vidrì propria insima na pianta
apena pena movar na foja,
la sarà la me man clà v'saluta
avì mia paura, ach'son me cà v'ajuta.
E se 'n bof ad vent lav dà 'n quèlch psigot,
a son me,
a son che,
e mà spòsà pò 'l fiè.

Costo sinteva in clà sira cudìgna.
Pò, poc a la volta, al bon sens le turnè.
Al steli i brileven, al mond al durmiva,
e, un penser, c'me na bissà al me blisghè in dal sarveli:
"Pasensia da viv, mo anca da mort a vot rompar al bali?!"

 

 

           

 

 

SHENDY

Cunusceva nà cavala clà gniva da luntàn.
Elta, bionda, quatar gambi sutili
e'n cor grand chme nà cà.
Parlèvom la stèsa lengua,
e dentar, la stesa voja da scapèr.
Milà volti gò fat a l'amur
e par mila volti e stè bèl.
Ad nota, lam'ciama discreta:
"Jò pèrs un fèr"
la grata pian a la porta
"gò voja ad vulèr"
senti clà trèma,
fagh fenta d'aggnenta,
mo 'l cor al mà manca.

LA SCRESA

Asven a la scresa
a ghe un post
in du 'l me cor al s'arposa.
A ghe'ggnenta d'specièl:
la solita èrba,
al furmighi it turturen,
Epur gà stagh ben
am'pèr d'esar in ciesa.
Quanda pos am gà fermi,
am sid sotà l'ombra,
e aspet.

 

 

 

 

 

 

 

    

 

STUPAJ

Stupaj il ciamèven e l'era un filosuf
mai imbariègh prim'ad mesdé.
Al m'era simpatich e gh'ciciarèva vluntera
parché l'era von cal sèva la vità cus l'era.
Una nota in sal tèrdi
al cat in gaton cal rughèva par strèda.
Da culega a gà dmandi:
"Cusa fet lé szaquè?"
"a serchi la cièva."
J'amigh jen amigh e i volen jutè.
"In dù e cà t'lè persa?"
"al'inisi d'la strèda"
"mo l'ura parché 
sit che sotà 'l lampion?"
Al ma  guèrda....  e l'fà:
"Là in fonda ghe scur!"

L'era propria un filosuf !!!
D'alura tant ad cul temp le pasè, 
cà ghe pò gnanca al lampion.
Cul che armast le 'l lambrosch
e la  lonha vigliaca, 
clà rida indecenta
nascosta in dal poss.

 

 

 

 

 

PAROLI

Al paroli morti i stan
stesi longh a la strèda
pistèdi da genta sarèda
chi van
vers'un mond sensa musica.

 

 

 

LA STRJA

A gh'era nà volta Pedar Volta
me l'ho mia cunsì, a s'era picenh
però jo cunsì la strja Bargamenha
clà ghèva l'ufìsi in centr'a Tricasè.
Ch'son andè na maten
cà nin pudeva propria pò.
L'era vècja e rugniusa
mo furba cme 'n gat.
L'am guèrda e subit la disz:
"Fiol d'anson e pedr'indecent,
at'si pien d'aria."
"Mo me m'fà mèl la schena," jo barbujè
e lì: "magna meno"
"am fà mèl la schena!"
"assantamilà," (alura ghera al liri)
L'ares branchèda pr'al col la vecja befana,
me pasè 'l mèl da schena,
gh'èva nà rabbia ch'jares buchè 'n can.
Sulament dopa tant jo capì chl'era vera
a'gh'era bastè un'ucjèda par fèrom i ragg.
Quand'le morta jan dit:
e stè indigestion.
Dogni tant a la pensi
e'ncorà, l'am fà sudision.

 

CAN VEC

Can vec cà buchèva
at'fè paura a nisòn
e l'gambi in'at sèrven
par schivèr al baston.
Lèdar le 'l temp
i vigliach i l'han vensa
al pajèr al tà spèta,
cusa farèt?
Can vec cà buchèva
tsi davanti a na ciesa
e tot cùi cà pasa 
i tà spuden in man.